Stary Sącz

Prawa miejskie z XIII w.  czynią Stary Sącz jednym z najstarszych Polskich miast. Niestety w 1795 r. praktycznie całą zabudowę strawił pożar. Od tego czasu Stary Sącz pozbawiony jest ratusza, a władze urzędują w dawnych budynkach folwarcznych. Turystów przyciąga urok miasteczka z zachowanym średniowiecznym układem urbanistycznym. Pielgrzymi przybywają pomodlić się w miejscu, gdzie Jan Paweł II kanonizował św. Kingę.

Stary Sącz przywitał nas ulewą, prawdziwą ścianą wody lejącą się z nieba. Na szczęście udało nam się zobaczyć choć centrum miasta. Wydawać by się mogło, że słowo "miasto" jest trochę na wyrost, że nie pasuje do obrazu Starego Sącza. Rynek, w postaci sporego pustego placu, otoczony jest niską, maksymalnie jednopiętrową, zabudową. Plac i uliczki dojazdowe są wybrukowane prawdziwymi kocimi łbami - polnymi kamieniami. Nad "domkami" Starego Sącza górują jedynie dwa kościoły - parafialny pod wezwaniem św. Elżbiety Węgierskiej Wdowy oraz kościół przy klasztorze Klarysek.

Kościół pw. św. Elżbiety Węgierskiej Wdowy został wybudowany w drugiej połowie XIV wieku, z kamienia i cegły, w stylu gotyckim. Był wielokrotnie trawiony przez pożary i przebudowywany, a ostatecznie został przekształcony na styl barokowy. Ołtarz główny w stylu pseudobarokowym pochodzi z drugiej połowy XIX w., zawiera obraz św. Elżbiety oraz posągi św. Piotra i Pawła. Ołtarze boczne są w barokowe, pochodzą z XVII i XVIII w. Św. Elżbieta urodziła się na Węgrzech i była siostrzenicą św. Jadwigi Śląskiej - głównej patronki Śląska. W 14 roku życia poślubiła Ludwika IV, a mając 20 lat owdowiała.

Klasztor Klarysek został założony w 1280 r. przez księżną Kingę, córkę króla Węgier, po śmierci jej męża Bolesława V Wstydliwego. Uposażeniem klasztoru była ziemia sądecka wraz z miastem, które wcześniej Kinga otrzymała od męża. Księżna mieszkała w klasztorze do końca swoich dni.
Pierwszy kościół pod wezwaniem św. Klary, założycielki zakonu klarysek, był zapewne drewniany z częścią murowaną. Przebudowany w stylu gotyckim został poświęcony Trójcy Świętej. Pomimo wielu pożarów, przebudowań i remontów zachował charakter gotycki - świadczy o tym bryła świątyni oraz żebrowo-krzyżowe sklepienia. Oprócz barokowych ołtarzy oraz polichromii przedstawiających życie fundatorki, najcenniejszym elementem kościoła jest unikalna barokowa ambona z 1671 r. z rzeźbiarską dekoracją przedstawiającą drzewo genealogiczne Chrystusa (drzewo Jessego). Ciekawe są również organy, które posiadają dwa identyczne, niezależne kontuary - pierwszy stoi na chórze muzycznym w nawie głównej i jest przeznaczony dla świeckiego organisty, natomiast drugi znajduje w zamkniętej części, w obrębie chóru zakonnego, i umożliwia grę siostrze klarysce. Tego rodzaju rozwiązanie jest unikatem w skali regionu.

Stary Sącz, ul. Kazimierza Wielkiego

Stary Sącz, widok na kościół św. Elżbiety

Kościół św. Elżbiety w Starym Sączu

Dziedziniec przed kościołem Trójcy Świętej w Starym Sączu

Kościół Trójcy Świętej w Starym Sączu

Figurka na ścianie jednego z domów w Starym Sączu

Zabudowa Rynku w Starym Sączu

Stary Sącz, Rynek

Muzeum Regionalne - zachowany z pożaru siedemnastowieczny dom mieszczański

Na tyłach domu przy Rynku w Starym Sączu

Sklepienie w bramie przy Rynku, Stary Sącz

Komentarze

Dodaj nowy Szukaj

Maciejmakro  - http://maciejmakro.blogspot.com/   |217.144.210.xxx |2011-02-23 13:49:01 Tu trzeba pobyć, jak w większości galicyjskich miasteczek nie sposób Starego Sącza zobaczyć, to miasto żyje i nie jest skansenem. Trzeba tu zjeść obiad w knajpce, poszwendać się po ulicach, posiedzieć na murkach.

Napisz komentarz
Nick:
E-mail:
Tytuł:
	Proszę wpisać kod antyspamowy widoczny na obrazku.

Powered by !JoomlaComment 3.26

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."