Podróże po kraju

Szczeliniec Wielki

"Ten szereg skał rozciąga się na osiem lub dziewięć mil angielskich, zaczyna się i kończy tak nagle, że wygląda jak korona na szczycie góry..." - tak o Szczelińcu Wielkim pisał w 1800 roku John Quincy Adams, późniejszy prezydent Stanów Zjednoczonych. Rzeczywiście, Szczeliniec Wielki jest prawdziwą koroną Gór Stołowych.

Również Johann Wolfgang Goethe, a nawet sam król Prus Fryderyk Wilhelm II, podziwiali urodę piaskowcowych skał budujących najwyższy szczyt Gór Stołowych (upamiętniają to stosowne tablice pamiątkowe). Fantastyczne twory erozji są tak niezwykłe, że nadano im własne nazwy - znajdziemy "Kwokę", "Wielbłąda" czy "Małpoluda". Znajdują się tu również tarasy widokowe z których można podziwiać panoramę Gór Stołowych. Niewątpliwą atrakcją tego miejsca są głębokie szczeliny, z których najgłębsza "Piekiełko", ma około 30 m głębokości i 100 m długości.

Na szczycie Szczelińca znajduje się schronisko wybudowane w stylu tyrolskim, które przetrwało od 1845 roku w praktycznie niezmienionym kształcie. Jest to najstarsze schronisko w Polsce, które od razu budowane było z przeznaczeniem dla turystów, a nie jako schron dla pasterzy. Ciekawostką jest, że to jedyne schronisko w Sudetach, które nie posiada drogi dojazdowej.

My wybraliśmy się na zwiedzanie Szczelińca żółtym szlakiem od strony wsi Pasterka. Jest to zdecydowanie mniej uczęszczana trasa niż ta z Karłowa. Po wejściu na szczyt niestety nie weszliśmy do schroniska, tylko od razu udaliśmy się na trasę turystyczną prowadzącą przez skały. Piszę "niestety" ponieważ jakoś umknęło naszej uwadze, że trasa jest jednokierunkowa i nie prowadzi z powrotem do punktu wyjścia, lecz do skrzyżowania szlaków poniżej szczytu na drodze do Karłowa. Po prostu wrócimy do schroniska innym razem...

Wstęp na teren rezerwatu obejmującego szczytowe partie Szczelińca jest płatny i możliwy jedynie od maja do października. My byliśmy tam w drugiej połowie maja, przy nieco deszczowej pogodzie. Pomimo już dość mocno zaawansowanej wiosny, w szczelinach nadal zalegało sporo śniegu. To dodało im dodatkowego uroku. Aurę niesamowitości potęgowała mgła wypełniająca "Diabelską kuchnię" i "Piekiełko". Nic dziwnego, że to miejsce zostało wybrane na plener do filmu "Opowieści z Narnii: Książę Kaspian".

Na Szczeliniec warto wybrać się "na tygodniu" lub na początku bądź końcu sezonu turystycznego, kiedy jest mniej ludzi. Trasa jest dość dobrze oznaczona i przygotowana oraz łatwa do przejścia. W niektórych miejscach, zwłaszcza po deszczu, może być ślisko i błotniście, więc warto ubrać dobre buty. Nie należy brać przykładu z turystów odwiedzających szczyt w poprzednich wiekach. Nie wolno niszczyć piaskowcowych skał napisami typu "tu byłem...".

Szosa Stu Zakrętów, Góry Stołowe